Kali - escrima

Οι Φιλιππίνες είναι ένα σύμπλεγμα νησιών αποτελούμενο από 7.000 νησιά που εκτείνονται σε 1.850 χλμ στον Δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό. Μόλις 3.000 από αυτά έχουν κατονομαστεί. Τα 11 μεγαλύτερα νησιά αποτελούν το 90% της συνολικής εδαφικής έκτασης της χώρας. Οι φυλές που έχουν εγκατασταθεί εκεί τους τελευταίους αιώνες προέρχονται κυρίως από την Ινδία, την Νοτιοανατολική Ασία, την Κίνα και την Ινδονησία. Ο πληθυσμός στην πλειοψηφία του αποτελείται από Φιλιππινέζους οι οποίοι συγγενεύουν με τους λαούς της Μαλαισίας.

Magelan

Στις 16 Μαρτίου 1521, Ο Πορτογάλος εξερευνητής Φερδινάνδος Μαγγελάνος ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο αναζητώντας νέος εμπορικούς δρόμους για το Ισπανικό Στέμμα. Κατέφτασε στη Νήσο Ζαμάλ (Σαμάρ), που αποτελούσε μέρος ενός συμπλέγματος νησιών που θα ονομαστεί Φιλιππίνες, προς τιμή του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο II.

Στις 7 Απριλίου 1521, ο Μαγγελάνος έφτασε στο νησί Σέμπου για ανεφοδιασμό και έτυχε τιμητικής υποδοχής από τους γηγενείς κατοίκους.


Αλλά όταν ο πρίγκιπας της φυλής τους, ο Λάπου Λάπου, από το γειτονικό νησί του Μακτάν αρνήθηκε το αίτημα του Μαγγελάνου για ανεφοδιασμό, αυτός αποφάσισε να εισβάλλει στο νησί με την χρήση στρατιωτικής δύναμης.

Lapu Lapu

Ο Μαγγελάνος σκοτώθηκε κατά την διάρκεια αυτής της αναμέτρησης. Μόνο ένα πλοίο του επέστρεψε στην Ισπανία ολοκληρώνοντας το ιστορικό ταξίδι του στις 6 Σεπτεμβρίου 1522. Πρόκειται για το πρώτο επιβεβαιωμένο ταξίδι που έκανε τον γύρο του κόσμου. Ο θάνατος του Μαγγελάνου και η νίκη επί των Ισπανών μετέτρεψε τον Λάπου Λάπου στον πρώτο αντάρτη αλλά και ήρωα πολέμου στις Φιλιππίνες. Παρά την ιστορική μάχη, οι Φιλιππίνες παρέμειναν υπό ισπανική κυριαρχία μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, όταν παραχωρήθηκαν στις ΗΠΑ.


Μετά την κατάκτηση τους από την Ιαπωνία, την περίοδο 1941-42, και την επανάκτησή τους από τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ το 1944-45, οι Φιλιππίνες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους το 1946 και παραμένουν ανεξάρτητες μέχρι σήμερα.

Με τον πέρασμα των αιώνων και με τις επιρροές διαφόρων φυλών και πολιτισμών, αναπτύχθηκαν στις Φιλιππίνες άκρως αποτελεσματικές πολεμικές τέχνες. Τα τρία πιο γνωστά ονόματα αυτών των πολεμικών τεχνών είναι Κάλι, Εσκρίμα και Αρνίς. Το Κάλι είναι ο παλαιότερος όρος και προέρχεται από τα Σεμπουάνο, δηλαδή την διάλεκτο που ομιλείται στο μεσαίο σύμπλεγμα των νησιών. Το «Κα» σημαίνει Καμότ (δηλαδή χέρι) και το «Αι» σημαίνει «Αέχοκ» (δηλαδή κίνηση). Ως ενιαία λέξη το Κάλι μπορεί να μεταφραστεί ως «κίνηση του χεριού.» Οι Ισπανοί κατακτητές ονόμασαν τις πολεμικές τέχνες των Φιλιππινέζων «Εσκρίμα», μία λέξη που προέρχεται από το ισπανικό «Εσγκρίμα» που περιγράφει μία σύντομη μάχη ή την ξιφασκία. Αρχικά, οι φιλιππινέζικες πολεμικές τέχνες είχαν τον σεβασμό των Ισπανών.

Moro moro

Αλλά τελικά θεωρήθηκαν πολύ επικίνδυνες. Μέχρι το 1596, οι τέχνες αυτές είχαν χάσει την δημοτικότητά τους και τελικά απαγορεύτηκαν τελείως το 1764. Ήταν μια προσπάθεια να καταστραφεί ολοσχερώς ο πολιτισμός των Φιλιππίνων. Καήκαν βιβλία και η χρήση της τοπικής αλφαβήτου απαγορεύτηκε. Αλλά κρυφά, οι Φιλιππινέζοι κράτησαν ζωντανά τα έθιμα τους ενσωματώνοντας τις κινήσεις του Κάλι στους θρησκευτικούς χορούς τους γνωστοί ως Μόρο Μόρο και κεντώντας τα γράμματα της αλφαβήτου τους στις φορεσιές τους.


Εντυπωσιασμένοι από τους χορούς και τις επιδέξιες κινήσεις των χεριών, οι Ισπανοί έδωσαν την ονομασία «Αρνές» δηλαδή των προστατευτικών καλυμμάτων των χεριών τους σε αυτές τις τέχνες. Αργότερα με τον χρόνο αυτή η λέξη μετατράπηκε σε «Αρνίς».

Κατά την περίοδο της ισπανικής κατοχής, πολλά νέα στυλ που σήμερα ανήκουν στα κλασικά συστήματα των Φιλιππίνων γεννήθηκαν. «Το Εσπάντα ύ Ντάγα», που σημαίνει «Σπαθί και Μαχαίρι», αναφέρεται σε συγκεκριμένη πολεμική τέχνη. Αντιγράφηκε από τους Ισπανούς και αναπτύχθηκε περαιτέρω από τους Φιλιππινέζους. Για παράδειγμα, το «Αμπεσεντάριο», ένα γνωστό στυλ, που προέρχεται από το αλφάβητο, παίρνει το ρυθμό του από το αλφάβητο.

Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα είχε δημιουργηθεί ένα κίνημα αντίστασης κατά της ισπανικής κυριαρχίας από τον Δόκτωρα Χοσέ Ριζάλ με επικεφαλής τον φίλο του Αντρές Μπονιφάσιο. Το κίνημα έφερε την ονομασία «Ang Kataastaasan Kagalanggalagang Katipunen ng Anak ng Bayan» (υψηλότατη διακεκριμένη κοινωνία των γιών του έθνος) γνωστό και ως «Κατιπούναν» η «Τριπλό Κ». Αυτό το κίνημα αντίστασης προκάλεσε τρομερές απώλειες στους Ισπανούς και αποτέλεσε ορόσημο στην ιστορία των Φιλιππίνων. Τα γεγονότα αυτά απεικονίζονται στη σημαία της χώρας. Οι τρείς γωνίες του τριγώνου συμβολίζουν τα τρία «Κ» του κινήματος αντίστασης και οι οκτώ αχτίδες του ηλίου συμβολίζουν τις οκτώ επαρχίες που πρωτοεξεγέρθηκαν κατά των Ισπανών.

Η βύθιση του αμερικανικού πολεμικού πλοίου «Μέιν» κοντά στη Κούβα το 1898, πυροδότησε τον Ισπανο-Αμερικανικό Πόλεμο. Οι Ισπανοί αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν τις Φιλιππίνες και άλλα νησιά στις ΗΠΑ. Αυτό όμως δεν αποτέλεσε την απελευθέρωση των Φιλιππίνων. Απλώς αποτέλεσε την αλλαγή μιας ξένης κυριαρχίας. Στις 24 Αυγούστου 1898, η κοινωνική αναταραχή προκάλεσε μία επανάσταση. Ο Αμερικανός Στρατηγός Τζόν Πέρσιγκ ήταν διοικητής των δυνάμεων των ΗΠΑ στον τετράχρονο πόλεμο μέχρι να καμφθούν οι αντάρτες. Όμως οι Μουσουλμάνοι Μόρο των Νοτίων Φιλιππίνων δεν έπαψαν ποτέ να επιτίθενται στους Αμερικανούς και δεν ήθελαν να αποδεχθούν την ξένη κυριαρχία. Στο τέλος οι πολεμιστές Μόρο ήταν τόσο άγριοι και οι Αμερικανοί τους φοβόντουσαν τόσο πολύ που τους αποκαλούσαν «χουραμέντος» ή «άτομα που έχουν πάθει αμόκ».

Η σχέση μεταξύ των Φιλιππινέζων και των Αμερικανών άλλαξε το 1941. Δέκα ώρες μετά την επίθεση στο Πέρλ Χάρμπορ, οι Ιάπωνες συνέτριψαν και τις Φιλιππίνες. Οι Φιλιππινέζοι και οι Αμερικανοί πολέμησαν μαζί εναντίον των Ιαπώνων στις ζούγκλες. Οι Φιλιππινέζοι απέδειξαν της επιδεξιότητά τους στην χρήση μαχαιριών και των μασέτε και είχαν σημαντικό αποτέλεσμα.


Το 1946, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Φιλιππίνες ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Αυτό το γεγονός είχε μία τρομερή επίδραση στις πολεμικές τέχνες των Φιλιππίνων. Μέχρι σήμερα οι τέχνες αυτές διδάσκονται κυρίως κεκλεισμένων των θυρών. Το Αρνίς, το Κάλι και το Εσκρίμα συνεχίζουν να γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς.

Το 1965 ο Φερδινάντο Μάρκος εξελέγη Πρόεδρος των Φιλιππίνων. Το 1972 κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο. Το 1989, οι Φιλιππίνες έγιναν μία δημοκρατική χώρα με την ψήφο του λαού. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Γκάντι η δύναμη δόθηκε στο λαό με την ήρεμη κατάληψη και λειτουργία τραπεζών και επιχειρήσεων. Από τότε οι Φιλιππίνες αντικατοπτρίζουν όλο και περισσότερο τις δικές τους παραδόσεις και τον δικό τους πολιτισμό. Σταδιακά αναγεννήθηκαν οι παραδοσιακές πολεμικές τέχνες. Σήμερα υπάρχουν πολλές σχολές Αρνίς- Κάλι -Εσκρίμα στις Φιλιππίνες.

Οι περιπολίες των ανταρτών κινούνταν σταθερά σε τριγωνικούς σχηματισμούς στις ζούγκλες. Στην μπροστινή γωνία του τριγώνου βρισκόταν ο καλύτερος πολεμιστής, ο οποίος είχε την ευθύνη της άμυνας εναντίον επικείμενων επιθέσεων. Αυτός εξουδετέρωνε τους αντιπάλους ώστε να μην μπορούν να πολεμήσουν άλλο. Οι δύο άλλοι πολεμιστές πίσω του είχαν την ευθύνη να αποτελειώσουν εκείνους που είχαν τραυματιστεί. Οι άνδρες της πρώτης γραμμής αυτών των «ταγμάτων ειδικών επιχειρήσεων» ήταν πάντοτε εξαιρετικοί πολεμιστές του Αρνίς- Εσκρίμα - Κάλι. Αν και οι Ιάπωνες είχαν συχνά ξιφολόγχες, σπαθιά και πιστόλια υπέστησαν τρομερές απώλειες σε αυτόν τον ανταρτοπόλεμο.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί Φιλιππινέζοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μεγάλη πλειοψηφία τους εγκαταστάθηκαν στο Στόκτον της Καλιφόρνιας. Σήμερα το Στόκτον αποτελεί την μεγαλύτερη αποικία Φιλιππινέζων έξω από τις Φιλιππίνες. Πολλοί από τους σημερινούς μάστερ των πολεμικών τεχνών, όπως ο Ανχελ Καμπάλες, ο Μαξ Σαρμιέντο, ο Μάικ Ινάι, ο Αέο Χιρόν, ο Ντάν Ινοσάντο, κτλ. , εκπαιδεύτηκαν ή δίδαξαν σε αυτή την περιοχή.

Ikaef

Το Μάρτιο του 1993, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Stickfighting στο Λονδίνο, το Ευρωπαϊκό Kali Arnis Eskrima Ομοσπονδία (EKAEF) ιδρύθηκε. Οι επτά εκπρόσωποι των εθνών ήταν η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Σουηδία, η Δανία και η Φινλανδία.

Η EKAEF μεγάλωσε και την εξάπλωση της τέχνης του Kali Arnis Eskrima πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης.


Στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Μαρόκο και η Γαλλική Πολυνησία ήταν απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα Διεθνές έδρα. Τον Νοέμβριο του 2000 η IKAEF ιδρύθηκε. Ο στόχος του IKAEF (Διεθνής Kali Arnis Eskrima Ομοσπονδία) είναι να προωθήσει και να μοιραστούν τις Φιλιππινέζικες πολεμικές τέχνες σε όλο τον κόσμο στο υψηλότερο τεχνικό επίπεδο. Προσφέρουμε καλά δομημένη και εκπαιδευτικά προγράμματα για όλους όσους θα ήθελαν να αναπτύξουν ένα υπόβαθρο και σε βάθος γνώση των Φιλιππινέζικων πολεμικών τεχνών.